Unieke rechtszaak op komst! Nog ruim 2 weken,(april 2011) dan zal voor het eerst in de geschiedenis een galguero voor de rechter moeten verschijnen in Spanje voor het ophangen van galgo's. Het begon allemaal op 10 februari van dit jaar, toen de lichamen van drie opgehangen galgo's werden gevonden, net buiten de stad Fuensalida (Toledo) door een vrijwilligster van de stichting Baasgalgo, nadat zij door buurtbewoners waren gewaarschuwd. De stichting heeft, zoals zij altijd doen bij iedere mishandeling tegen galgo's, aangifte gedaan bij de Guardia Civil. Van de gevonden galgo's waren er twee gechipt en was de eigenaar te achterhalen. De eigenaar van deze twee galgo's is aangehouden en verhoord. Tijdens het verhoor heeft de man toegegeven de honden te hebben opgehangen, "omdat dat de gewoonte is aan het eind van het jachtseizoen". Deze gebeurtenis bevestigt dat de traditie om galgo's op te hangen van generatie op generatie wordt doorgegeven in landelijke gebieden in Spanje, en als "gebruikelijk" wordt aanvaard in deze streken. Door een recente wetswijziging in Spanje met betrekking tot misbruik van dieren is het ophangen en mishandelen van galgo's een misdaad die strafbaar is en berecht kan worden. Maar desondanks is het ophangen van galgo's aan het eind van het jachtseizoen, wanneer zij geen "nut" meer hebben voor de jager, nog steeds gebruikelijk in Spanje. De stichting Baasgalgo die voortdurend strijdt voor het welzijn en bescherming van dit ras, zal bij de rechtszaak optreden als openbaar aanklager. De eigenaar van de honden kan een gevangenisstraf van 3 maanden tot 1 jaar opgelegd krijgen, per hond. Omdat het om 2 galgo's gaat kan de straf 6 maanden tot 2 jaar worden. De eerste hoorzitting zal plaatsvinden op 13 april in de rechtbank van Torijos (Toledo). Deze rechtszaak is volstrekt uniek! Het zal de eerste keer zijn dat een galguero voor de rechtbank wordt berecht voor het ophangen van galgo's. De Spaanse galguero-verenigingen worden nerveus, op hun fora wordt veel over de op handen zijnde rechtszaak gepraat. Iedereen volgt de zaak met grote belangstelling, zowel de galgueros, als de dierenbeschermers in Spanje die zich inzetten om het galgoleed te stoppen. De realiteit is dat er in Spanje nog ieder jaar vele galgo's worden misbruikt. In veel gevallen worden de honden die niet meer als nuttig worden beschouwd door jagers achtergelaten of wreed gedood. Het aantal galgo's dat per jaar slachtoffer is, wordt geschat op 40.000 per jaar. Adopties van galgo's in andere landen zoals Nederland, Frankrijk, België etc. is geen eindoplossing. Het roer moet om in Spanje. De stichting Baasgalgo vraagt via vele acties en de media voortdurend aandacht voor de galgo's van Spanje. De galgo wordt geprofileerd als een fijne huishond met een edel karakter, en het aantal adopties van een galgo als huishond, door Spaanse gezinnen neemt toe. Hiermee neemt de acceptatie van dit ras een vlucht, en neemt de weerzin tegen de wreedheden toe in Spanje. Laten we hopen dat deze volstrekt unieke rechtszaak, waar voor het eerst een galguero zal worden berecht voor ophangen, als precedent geldt, en er goed de schrik in brengt bij jagers. Dit zal ongetwijfeld bijdragen aan een verdere verbetering van de positie van deze geweldige honden, in Spanje.   EINDELIJK!!!!!!!!!   En zo zijn wij dus ook aan onze geweldige, lieve, sociale, Windekinderen gekomen, geadopteerd via een stichting. Het is niet eenvoudig om daarin het kaf van het koren te scheiden. Onze persoonlijke voorkeur gaat uit naar iemand die alléén Galgo's opvangt, alhoewel alle hondenleed gruwelijk is.   Onze eerste Galgo is Napoléon, nu alweer 6 jaar bij ons. Hij kwam op de leeftijd van 6 jaar bij ons wonen en heeft zich binnen 14 dagen onze levensstijl eigen gemaakt. In hetzelfde jaar kwam onze tweede Galgo de ''Witte Reus'', Remus, óók een reu van een jaar of 6. Hij werd in Spanje achtergelaten op de stoep van een dierenarts, met alle vier zijn poten aan elkaar gebonden met Ducktape, zijn kop tussen zijn voorpoten vastgeplakt, en een briefje op zijn rug......''afmaken''. De dierenarts heeft hem verzorgd en naar een shelter gebracht.Vandaar is hij naar Nederland gekomen om de rest van zijn leven bij ons op ''zijn bank'' door te brengen. Helaas hebben wij afscheid moeten nemen van Remmie nadat hij door een zware beroerte werd getroffen en herstel niet meer mogelijk was.Remmie was een zéér speciaal kind voor ons.......   Een jaar na deze twee kanjers kwam de derde Galgo, Odin, gedumpt in een zgn. perrera (dodingsstation) op de leeftijd van 9 maanden!!!! Hij wilde niet jagen......Daaruit is hij door een opvangcentrum gered, heeft er 5 maanden gewoond, en daarna naar ons toe gekomen. Odin was zwaar getraumatiseerd......doodsbang voor mannen.....het heeft 4 maanden geduurd eer hij met Cees in dezelfde kamer durfde te blijven. Cees is ook nu nog de enige man die hij voor 100% vertrouwt. Hij is voor 95% hersteld van zijn angst, maar weggaan doet het nooit meer.   Na het verlies van Remus waren we niet meer compleet, de twee jongens sukkelden maar wat buiten, zonder die zo fantastische raseigen ''runs''....het rennen van een Windhond is voor mij één van de mooiste momenten om naar te kijken....de snelheid, de gratie, het functioneren van dat machtige lichaam waarvoor het gebouwd is. Goede raad was ineens niét duur, en ons duo werd weer een trio door de komst van onze benjamin Pancho. Die prachtige lakzwarte jongen met de witte voeten was nog net 2 jaar oud toen hij bij ons kwam, wij vierden een maand later zijn 3e verjaardag. Pancho komt uit een kleine private opvang, de eigenares is Mrs. Patricia Osborne en de naam van haar shelter is ElGalgoSenior Pat woont op haar eigen berg, samen met de honden en kent iedere karaktereigenschap van ze. In ons geval erg belangrijk, want de Galgo moét probleemloos samen kunnen leven met onze kleinere kids. En dat doet onze Pancho dus ook.......... Napoléon,het begin van een Liefde Onze Zigeunerkoning Remus Odin,wat is hem allemaal aangedaan als jonge hond..... De benjamin.....Pancho.....pret en gein Mag ik u voorstellen......''De Heeren van Beijerland''